Archive

Posts Tagged ‘δράμα’

Surprise Party (Παπακαλιάτης έγινα)

Φεβρουαρίου 3, 2008 28 Σχόλια

Λοιπόν, σήμερα (υποθέτω είναι ακόμα Σάββατο 😛 ) είχε γενέθλια ένας πολύ καλός μου φίλος (όχι ο Νίκος ο Ανασαντζής) και μαζί με την κοπέλα του και άλλο ένα παιδί του οργανώσαμε πάρτυ έκπληξη. Η ιδέα ήταν των άλλων δύο αλλά εγώ ανέλαβα το δύσκολο έργο να γράψω το σενάριο και ταυτόχρονα θα ήμουν και ο πρωταγωνιστής (σαν τον Παπακαλιάτη, μόνο που εγώ ήμουν απείρως καλύτερος)…

Θα έπρεπε να τον κρατήσω έξω απο το σπίτι του μέχρι να πάνε οι άλλοι 2 να στολίσουν… Κανόνισα λοιπόν να έρθει απο το σπίτι μου για να πάμε να αράξουμε σπίτι ξαδερφού μου… Μου κάνει αναπάντητη να κατέβω, εγώ στέλνω μήνυμα στους άλλους να πάνε σπίτι του να αρχίσουν να στολίζουν (ήταν και η μάνα του στο κόλπο). Αργώ και λίγο να κατέβω και μετά αρχίζω να παίζω τον ρόλο μου… «Πόσο μαλάκας είναι ο γέρος μου, μου πρηξε την πούτσα δεν μου παίρνει λέει το pc (μου κάηκε αυτό που είχα και τώρα είμαι απο laptop γιαυτό δεν πολυποστάρω, γιατί μου την σπάνε τα laptop)» και βγάζω το παραμύθι ότι επειδή δεν πήγα φούρνο το μεσημέρι είμαστε μαλωμένοι, θα δείτε που κολλάει όλο αυτό μετά 😉

Στη συνέχεια λέω να πάμε να νοικιάσουμε dvd να δούμε σπίτι του ξάδερφου (ο οποίος ήταν already σπίτι μου μαζί με την υπόλοιπη παρέα για να πάνε όλοι μαζί όταν στολιστεί το σπίτι). Φτάνουμε λοιπόν στο dvdαδικο… Αρχίζω να πρίζω… Του διάβασα ΟΛΕΣ τις υποθέσεις απο τα πιο άκυρα dvd και μετά του τα σχολίαζα κιόλας, μετά του σχολίασα όλους τους πελάτες του μαγαζιού, ε μετά έπιασα παλιούς συμμαθητές… Όταν έβρισκε μια ταινιά καλή του έλεγα μπα δεν το ψήνω ή δεν θα το καταλάβει ο ξάδερφος (το παιδί είναι από χωριό!) ή το χω δει στο filmnet… Για να μην τα πολυλογώ μετά απο πολύ πρίξιμο περάσαν 40 λεπτά και πήραμε το Planet Terror που το είχα δει με το που μπήκα μέσα στο μαγαζί χαχαχαχα!!!

Ωραία επιτέλους φεύγουμε και του λέω πάμε περίπτερο να πάρω μια κοκα κόλα. Παρκάρει αυτός κατεβαίνω εγώ, πάω εκεί που είνα τα ψυγεία και δεν με έβλεπε, εκεί βγάζω το κινιτό και στέλνω μήνυμα στον αδερφό μου σε κάνα τέταρτο να με πάρουν τηλέφωνο για να γυρίσουμε πίσω. Παίρνω την κοκα κόλα (zero) και πάω στο αμάξι. Εκει αρχίζω να ζω δεύτερο δράμα. Και καλά η κοκα κόλα ήταν ψηλά στο ψυγε’ιο και εγώ δεν έφτανα (είμαι πρώτο μπόι) και περίμενα τον περιπτερά να έρθει να μου την πιάσει και μετά όταν πλήρωνα ένας περιέργος με ρώτησε αν με την coca cola zero κατουράω χρωματιστά (αυτό έγινε κανονικά, έπρεπε να τον κατουρίσω τον βλάκα να κερδίσω και λίγο χρόνο)…

Ωραία τα κανόνισα όλα 😀 όπως πηγαίνουμε μου κάνει το παιδί «Πάμε να πάρω και μια τούρτα…» Πωωω σκέφτομαι μας κατάλαβε … Του λέω γιατί??? Ε μου κάνει έχω γεννέθλια…. Αααα … Εντάξει δεν το κατάλαβε … Δεν το πολυνιώθω και εγώ και μετά απο κάνα λεπτό του κάνω Χρόνια πολλά ρε μαλάκα!!! Γιατί δεν το πες πιο νωρίς hehehe… Τέσπα πάμε στο ζαχαροπλαστείο, τον αφήνω να κατέβει μόνος του και εγώ παίρνω τηλέφωνο την κοπέλα του να δω αν είναι όλα έτοιμα… Μου κάνει όλα οκ και τις απαντάω σε 10 λεπτά πάρτε μας τηλέφωνο… Όταν ξαναμπαίνει στο αμάξι ο φίλος μου του λέω ήρθε μέσα στη βδομάδα σπίτι ο θείος και η θεία μου |(οι γονείς του ξάδερφου, ο οποίος μένει μόνος του και τον επισκέφτηκαν οι γονείς) και του λέω μια ιστορία με τον θείο μου. Του λέω ότι τελίκα έφυγε ο θείος και έχει μείνει μόνο η θεία, αλλά θα λείπει γιατί πήγε σε μια γιορτή Ηπειρωτών (χωριάτικα πράματα)… Είμαστε στο αμάξι και πάμε και όλα νορμάλ, όταν χτυπάει το τηλέφωνο, είναι η ξαδέρφη μου και μου λέει πως της είπε ο ξάδερφος να με πάρει γιατί η θεία αρρώστησε εκεί που ήταν και ζαλιζόταν και κάποιος την έφερε σπίτι και ο ξάδερφος κάθετε μαζί της και μπορεί να την πάνε και στο νοσοκομείο… Εγώ ζούσα το υπερδράμα και πωω τι πάθαμε ελπίζω να είναι καλά (χτύπα ξύλο) και διάφορες τρελές ιστορίες.

Τέσπα γυρνάμε προς τα πίσω και του λέω δεν πάμε να δούμε την ταινία σπίτι σου γιατί εγώ έχω μαλώσει και με τον πατέρα μου (ήταν μεγάλο το σχέδιο μου)? Οκ πάμε. Στέλνω μήνυμα εγώ σε 5′ ερχόμαστε. Φτάνουμε απο κάτω, παρκάρει και εγώ κάνω αναπάντητη μέσα απο την τζέπη μου (James Bond όχι αστεία). Ξεκλειδώνει και πατάει το ασανσέρ, του κάνω πάμε απο τις σκάλες την έχω δει fit. Τέσπα στις σκάλες με χούφτωσε και εγώ άρχισα να φωνάζω για να μας ακούσουν και οι άλλοι σε περίπτωση που δεν ακούσανε την αναπάντητη. Φτάνουμε έξω απο την πόρτα… Ξεκλειδώνει την πάνω κλειδαριά, μετά την κάτω… Ανοίγει την πόρτα …. και …

«Να ζήσεις Νικόλα και χρόνια πολλά μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά, παντού να σκορπίζεις της νιότης το φώς και όλοι να λένε να ένας σοφός!!!» Χρόνια πολλά και άπειρα γέλια και χειροκρότημα!!! Απλά δεν είχε ψιλιαστεί τίποτα και έμεινε μαλάκας!!! Εντάξει πιστεύω ότι το ταλέντο μου στην σκηνοθεσία και σεναριογραφία ήταν ο καταλυτικός παράγοντας για την επιτυχία αυτού του εγχειρήματος… Δέχομαι συγχαρητήρια!!

ΥΓ. Αν το διαβάσεις αυτό Νίκο (δηλαδή αν δεν βαρεθείς) αυτή είναι όλη η αλήθεια hehe

Που βαδίζει ο κόσμος …

Ιανουαρίου 11, 2008 22 Σχόλια

Η εικόνα τα λέει όλα…

Κατηγορίες:funny, random Ετικέτες: , , ,

Πάμε Πακέτο

Νοέμβριος 29, 2007 30 Σχόλια

Όσοι με ξέρετε το έχετε καταλάβει, για αυτούς που δεν με γνωριζούν το λέω τώρα. Βαριέμαι! Βαριέμαι να δουλέψω, δεν έχω ανάγκη, αλλα δεν θα με χάλαγε να έχω κάνα έξτρα φράγκο. Γιαυτό και συνήθως ψάχνω τους πιο εύκολους και ξεκούραστους τρόπους να βγάλω λεφτά. Έτσι και χτες πήγα να κάνω το κοινό στην εκπομπη του Alpha «Πάμε Πακετο». Μια εκπομπη που πάνε κάθε λογής δραμινοί για να ζητήσουν συγνώμη, να πουν ευχαριστώ ή οτιδήποτε δίνοντας ένα αντικείμενο, συμβολικής συνήθως αξίας, σε έναν άλλο. Τους δύο ανθρώπους χωρίζει ένας μεγάλος τοίχος ή αλλιως πακέτο και αν τελικά το θέλει ο δραμινός που πήρε το αντικείμενο ο τοίχος τελικά ανοίγει και συναντιούνται…

Τη «δουλεία» την βρήκα απο μια φίλη μου που ασχολείται με αυτά, έχει πάει αρκετές φορές για κοινό και έχει παίξει-κερδίσει στο ΣουΜουΣου (δεν μου είπε κιόλας να πάω μαζι της τς τς τς…), και τα λεφτα είναι 25 ευρώ.

Η φάση είχε ως εξής… Λεωφορείο της παραγωγής θα μας μετέφερε απο το μετρό Δουκίσσης Πλακεντίας στο στούντιο και πίσω. Δύο φιλές μου ήρθαν και με πήραν με αμάξι για να πάμε στο σημείο συνάντησης (με την απαραίτητη καθηστέρηση όταν έχεις να κάνεις με γυναίκες :P). Αφού φτάσαμε αργοπωρημένοι (γιατί άραγε) μπήκαμε στο λεωφορείο όπου βρίκαμε άλλες δύο κοπέλες και γνωρίστηκα με την υπεύθυνη για το κοινό (η οποία συμπεριφέρεται όπως ο χαρακτήρας της Σοφίας Βογιατζάκη απο το παρα πέντε, κακιά όσο δεν πάει, την συμπάθησα)

Τέσπα μετά απο λίγο φτάσαμε στο στούντιο. Μας βάλαν να περιμένουμε στο κυλικείο μέχρι να είναι όλα έτοιμα. Έκει είδα και το υπόλοιπο κοινό επειδή ήταν σκοτεινά στο λεωφορείο . Κάτι γριές τέρμα βαμένες με άθλια ρούχα και κοσμήματα… Όταν μπήκαμε στο στούντιο μας βάλαν να κάτσουμε χωριστά και εγώ έκατσα δίπλα απο μια κυρία μεγάλης ηλικίας που είχε έρθει γιατί η φίλη της έδινε πακέτο. Αφού καθήσαμε όλοι άρχισε το μεγάλο δράμα:

Πρώτο πακέτο η φίλη της διπλανής μου. Μια κυρία που πριν απο 30 χρόνια είχε πάει με τον άντρα της στην Αγγλία για να κάνει εγχείρηση ο άντρας της και δεν τους δέχτηκαν στην πανσιόν και τελικά τους φιλοξένησε ένας Έλληνας φοιτητης εκεί,ο οποίος θα έπερνε το πακέτο σήμερα απο την γυναίκα (ο άντρας της είχε πεθάνει πριν απο 4 χρόνια απο άλλο λόγο,οχι για αυτόν που είχε κάνει εγχείρηση). Το καλύτερο κομμάτι ήταν όταν άνοιξε το πακέτο ο άντρας και μετά του δείξαν στο monitor την κυρία και δεν καταλάβαινε ποια είναι hehe 😀 και όταν κατάλαβε άρχισε να κλαίει… Δράμα εδώ πριν 1 λεπτό δεν θυμόταν ποια είναι 😛

Μετά απο αυτο το δράμα ώρα για το δεύτερο πακέτο. Ένας γιος στη μάνα του επειδή τον προστάτευε απο τα σχόλια των άλλων παιδιών (ήταν παρα πολύ κοντός, αφού εγώ του ριχνα κεφάλι και βάλε …) και ως δώρο θα έφερνε την αδερφή της (και θεία του) απο την Αυστραλία που είχαν να ειδωθούν 43 χρόνια . Αφού ζούμε αυτο το δράμα μάνας γιού φέρνουν την θεία και κάθετε απο την άλλη πλευρά του πακέτου. Αρχίζουν να την ρωτάνε για τότε που έφυγε απο την Ελλάδα και μετά της δείχνουν σε βίντεο την 94χρονη μάνα της. Τότε το δράμα κορυφώνετε, αυτή σηκώνεται και παει και φιλάει το monitor και κλαίει(έκει ρωτάω την διπλανή μου που έχει αλλάξει και είναι μια κοπέλα απο την παραγωγή αν έχει πεθάνει ποτε κανείς στο studio και αφου μου λέει να φάω τη γλώσσα μου μου λέει οτι υπάρχει ασθενοφώρο), αφού την ηρεμούν και εμείς σταματάμε να γελάμε δείχνουν την αδερφή της την οποία δεν καταλαβαίνει (43 χρόνια ειναι αυτά) και όταν της λένε ποια είναι πάλι τα ίδια φιλία και κλάμα στο monitor. Μετά ανοίγουνε το πακέτο και γίνετε όλη η οικογένεια ένα κουβάρι και το κοινό να χειροκροτάει και η θεία να μας χειροκροτάει και μετά να μας κάνει και Όλε (πάλι καλά που δεν μας πέταξε και την φανέλα) !!!

Ώρα για διάλειμμα , βγαίνοντας έιδαμε ένα νοσοκόμο να  πέρνει την πίεση της θειας, και επιδρομή στον μπουφέ!! Εντάξει οι γριές ορμήξανε σαν να μην υπήρχε αύριο, εγώ έφαγα ένα ζαμπονοτυροπιτάκι. Μετά απο δύο ώρες αναμονή (!!) μας βάλαν παλι στο στούντιο και αυτή τη φορά το πακέτο το έδινε η Βάνα Μπάρμπα (!!) σε ένα δημοσιογράφο που την είχε βοηθήσει πολύ στο ξεκίνημα της καρίερας της αλλά μετά αυτή τον ξέχασε … Έτσι όπως την έκοψα την φάση μάλλον αυτός την γούσταρε και αυτή δεν του έκατσε ποτέ και ο κακόμηρος την είχε κάνει λάστιχο για πάρτυ της.

Μετά και απο αυτό το δράμα ήρθε το τέλος. Η εκπομπη θα προβληθεί την άλλη Πέμπτη νομίζω και λογικά μπορείτε να με δείτε στο κοινό, είμαι αυτος με το κοντό μαλλι και το άσπρο-μωβ πουλοβεράκι. Τα συμπεράσματα μου είναι τα εξης:

1) Η παρουσιάστρια φένεται πιο νέα απο κοντά

2) Η Βάνα είναι μια σάπια και αυτό το λέω εδώ και χρόνια

3) Οι άνθρωποι γελιοποιούνται χωρίς να το καταλαβαίνουν και τους εκμεταλεύονται, αλλά να μου πεις τα θέλουν και τα παθαίνουν

Έσεις θα στέλνατε ποτέ πακέτο? Θα ανοίγατε ποτέ πακέτο? Σας αρέσει η Σάπια Μπάρμπα?