Archive

Archive for the ‘Σκέψεις’ Category

H κατάρα της υπόθεσης Ζαχόπουλου

Ιανουαρίου 28, 2008 13 Σχόλια

Η’ «The curse of the Zachopoulos’ case» ή «Τhe Zachopoulos curse» στο πιο εμπορικό. Ωραίος τίτλος για ταινία, μπορεί μια μέρα να γυριστεί, ίσως την σκηνοθετήσω εγώ, αλλά μην με κατηγορήσετε ότι δεν έδωσα πολιτικές προεκτάσεις, δεν με αφορούν, όλοι άτολμες μαριονέτες είναι…

Τέσπα, απότι βλέπω όποιος ασχολείται με την υπόθεση παρουσιάζει αυτοκτονικές τάσεις αλλά δεν τα καταφέρνει να αυτοκτονήσει (μπορεί και αυτό να είναι μέρος της κατάρας)… Γιαυτό θα ήθελα να ασχοληθούν με την υπόθεση μερικά άτομα:

  • Ο κύριος Καλαντζής που μου έκανε Φυσική στο Λύκειο, γιατί με πέταγε συνέχεια έξω απο την τάξη
  • Η εκνευριστική γειτόνισσα
  • ο Γρηγόρης Αρναούτογλου
  • ο Ανδρεας Μικρούτσικος
  • ο Λαζόπουλος (αυτός νομίζω ασχολήθηκε ήδη 😀 )

Εσείς ποιούς θα βάζατε να ασχοληθούν με την υπόθεση?

ΥΓ. Άμα εκοιμήθη να τον ξυπνήσετε…

Για άλλη μιά φορά, το κλείσαμε…

Ιανουαρίου 17, 2008 12 Σχόλια

Σήμερα, Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου, συνεδρίασε ο Σύλλογος Φοιτητών Βιολογίας του πανεπιστημίου Κρήτης.

Το μείζον θέμα αυτές της μέρες αποτελούσε η αναστολή κάθε εκπαιδευτικής διαδικασίας στο τμήμα, από τους καθηγητές του, λόγω της βίαιης διακοπής της διαδικασίας για την εκλογή προέδρου του τμήματος. Η διαδικασία αυτή, σε περίπτωση που επιτρεπόταν η διεξαγωγή της, θα αποτελούσε και την πρώτη εφαρμογή του νόμου – πλαισίου, που ψηφίστηκε εδώ και περίπου ένα χρόνο και προωθήθηκε από την πρώην υπουργό παιδείας Μαρίεττα Γιαννάκου. Αν και το εδάφιο αυτό του νόμου, αποτελεί ένα από τα λίγα καλά του σημεία, οι φοιτητές σε όλοι την Ελλάδα, έχουν αποφασίσει να μην επιτρέψουν την εφαρμογή οποιασδήποτε πτυχής του.

Όλοι θα θυμόμαστε φυσικά το σάλο που είχε προκληθεί με την αντίθεση όλης της πανεπιστημιακής κοινώτητας στη ψήφιση του νόμου αυτού, αλλά και στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος, που όπως πολλοί ισχυρίζονταν, καταστρατηγούσε πολλά από τα κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος. Και τότε, με καταλήψεις και πορείες και όλα τα συναφή είχαμε φτάσει στο σημείο να χάσουμε 2 εξεταστικές (μία του εαρινού εξαμήνου του 2006 και μία του χειμερινού 2006-2007). Παρόλα αυτά καταφέραμε με μία εξεταστική στο τέλος Ιουλίου – αρχές Αυγούστου και μία διπλή εξεταστική πέρσι το καλοκαίρι να ισοσταθμίσουμε τις απώλειες.

Κάτι τέτοιο όμως δεν προβλέπεται να συμβεί και τώρα. Μετά από το σπάσιμο, 2 φορές των εκλογών και τραγελαφικά γεγονότα, όπως η «αρπαγή» της κάλπης, οι βρισιές και οι απειλές και από τις δύο πλευρές (καθηγητών και φοιτητικού κινήματος), αλλά και η εκτόξευση αντικειμένων από θυμωμένους καθηγητές (τί αλλό τους έμενε να κάνουν οι καιμένοι). Ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση από τις προηγούμενες.

Μετά από τα παραπάνω γεγονότα, οι καθηγητές φαίνονται αποφασισμένοι. Ή εκλογές ή διακοπή μαθημάτων, μία χαμένη εξεταστική και ότι άλλο χρειαστεί για να συμορφοθούν αυτή τη φορά οι φοιτητές. Το δικαίωμα να αναστήλουν οι καθηγητές τα μαθήματα σε περίπτωση διακοπής κάποιας από τις διοικητικές διαδικασίες του πανεπιστημίου (π.χ. εκλογές οι σύγκλητος) διατηρούσαν μέσω της απόφασης μίας εκ των προηγούμενων συγκλήτων, που πολλοί την θεώρησαν παράνομη, διότι δεν ψηφίστηκε από όλο το σώμα αφού ούτε η συνεδρίαση αυτή της συγκλύτου κατάφερε να ολοκληρωθεί (την έσπασαν και αυτή οι φοιτητές). Παρόλα αυτά, το πανεπιστήμιο τότε είχε κλείσει με εντολή του πρύτανη κ. Ιωάννη Παλλίκαρη να εφαρμοστεί η απόφαση αυτή.

Το περιεχόμενο της απόφασης αυτής? …

Αν για οποιδήποτε λόγω και με μη δημοκρατικό τρόπο διακοπτώταν οποιαδήποτε διοικητική εργασία του πανεπιστημίου (όπως εκλογές προέδρου ή η σύγκλητος), το τμήμα στο οποίο συνέβαινε το γεγονός θα έπρεπε να αναστείλει τη λειτουργία του μέχρι να γίνει ομαλά η διακοφθήσα διαδικασία.

Έτσι όλοι καταλαβαίνουμε τί ακολούθησε όταν ένας φυσικός (!!!!) εκλεψε την κάλπη των βιολόγων…

Οι φοιτητές, επίσης πεισμομένοι και αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον «αγώνα» τους, αποφάσισαν στη σημερινή συνέλευση (χωρίς τη δική μου ψήφο που για ευνόητους λόγους ψήφισε απλή αποχή από τις εκλογές…), ψηφίζοντας το πλαίσιο που κατέβασε η Αροστερόστροφη Έλικα (ένα σχήμα που υπάγεται στα Ε.Α.Α.Κ.) τα εξής:

-Αν δεν γίνει κανονικά η εξεταστική τη Δευτέρα 21/12 ΚΑΤΑΛΗΨΗ του τμήματος και κλείσιμο των ερευνητικών εργαστηρίων του πανεπιστημίου, καθώς και απαγόρευση εισόδου σε καθηγητές και μεταπτυχιακούς φοιτητές (οι οποίοι δουλεύουν στα εργαστήρια για τη διατριβή τους)  και νέα συνέλευση στις 24/14 (σε μία εβδομάδα από τώρα)

Συνέντευξη τύπου του συλλόγου και αποστολή δελτίων τύπου

 

-Συμμετοχή στην πανεργατική απεργία 13/2-Αλληλεγγύη στον αγώνα των λιμενεργατών

 

Και πάνω σ’ αυτά όλα εγώ έχω να σχολιάσω… Πόσο αφελείς μπορεί να είναι κάποιος ώστε να νομίζει ότι οι καθηγητές θα υποκύψουν σε ένα τέτοιο εκβιασμό?

Το πιό πιθανό που βλέπω να συμβαίνει, είναι να πεισμώσουν και πραγματικά να χάσουμε το εξάμηνο, εκτός από την εξεταστική.

Δεν αμφιβάλω πως ο νόμος πλαίσιο δεν είναι και ότι καλύτερο να εφαρμοστεί, αλλά ο τρόπος αντιμετώπισης πιστεύω δεν είναι και ο πιο σωστός σε αυτή τη φάση και υπό αυτές τισ συνθήκες…

Έχω άδικο???

Τα επτά πράγματα που σπάνια κουβαλάω μαζί μου, ενώ θα έπρεπε…

Ιανουαρίου 15, 2008 8 Σχόλια

1. Χαρτομάντηλα.

Σχεδόν ποτέ δεν κουβαλάω μαζί μου χαρτομάντηλα.Μέγιστο κακό αυτό, διότι λόγω ασθενικής φύσης, αδεξιότητας των κινήσεών μου και ο μη κόσμιος τρόπος με τον οποίο συνηθίζω να καταναλώνω την τροφή μου, με κάνουν να αναζητώ χαρτομάντηλα πολλές φορές μέσα στη διάρκεια της ημέρας. Και ο λόγος που δεν κουβαλάω χαρτομάντηλα? Με εκνευρίζει που μόλις ανοίξεις τη συσκευασία και χρησιμοποιήσεις κανά δυο, το πακέτο στραπατσάρεται και λερώνεται…

2. Ταυτότητα

Δεν χωράει στο πορτοφόλι μου…

3. Κλειδιά

Όταν είμαι στην Αθήνα…Επειδή έχω την αίσθηση ότι πάντα θα με περιμένει κάποιος στο σπίτι…

4. Νυχοκόπτη

Ξέρω ότι θα σας φανεί αστείο και υπερβολικό, αλλά επειδή τα νύχια μου σπανε πολύ έυκολα, κάθε φορά που γίνεται κάτι τέτοιο, υπόσχομαι στον εαυτό μου ότι θα μου πάρω έναν και θα τον έχω μόνιμα στην τσάντα μου…

5. Το βρογχοδιασταλτικό spray μου…-με ότι συνέπειες μπορεί να έχει…-

6. Την σφεντόνα μου

Όταν βγαίνω βόλτα Σάββατο βράδυ στο Ηράκλειο

7. Την παρουσίαση-εργασία μου (σε οποιαδήποτε μορφή της )

και μετά με βάζει τιμωρία η κυρία μου ….

Ξέρω ότι δεν πρωτοτύπησα όσον αφορά τη θεματολογία, αλλά ήθελα να γράψω κάτι …

Εσείς τι είδους πράγματα κουβαλάτε σπάνια μαζί σας (ή και ποτέ) και όμως σας έχουν χρειαστεί τόσες φορές ώστε να λέτε κάθε φορά ότι θα πρέπει να τα συμπεριλάβετε στην κινητή σας προίκα ?

Υ.Γ Η μαμά μου θεωρεί απαραίτητο να υπάρχει στην τσάντα της κλωστή και βελόνα, ένα καλσόν και ένα ζευγάρι καθαρές κάλτσες…

Κατηγορίες:blog, Σκέψεις

Ένα burberry τη μέρα το γιατρό τον κάνει πέρα

Ιανουαρίου 8, 2008 32 Σχόλια

Δεν ξέρω γιατί, αλλά όποτε βλέπω στο δρόμο κάποιον να φοράει κάτι burberry αλλάζει η διάθεσή μου… Συνήθως προς το πιο χαρούμενο, ίσως επειδή μου φέρνει στο μυαλό τη λέξη μπαρμπούνι που είναι μια πολύ αστεία ιστορία για μένα καθως επίσης μου φαίνεται πολύ αστείο το σχέδιο της εταιρίας που πάνω σε αυτό στηρίζονται όλα της τα προϊόντα. Πρόσφατα είδα έναν σκύλο να φοράει ένα ρούχο για να μην κρυώνει και ναι! Ήταν burberry… Αλλά ο σκύλος δεν είχε καθόλου τρόπους, γιατί πήγε και κατούρησε ένα περίπτερο

Το αγαπημένο μου ρούχο είναι ένα παλτό όλο στο χρώμα-μοτίβο της εταιρίας που φόραγε η Charlotte σε ένα επεισόδιο του Sex & the City (btw γαμώ τις σειρές και σύντομα βγαίνει και ταινία,trailer εδώ,η Carrie είναι πρότυπο σύγχρονης γυναίκας σε όποιον δεν αρέσει είναι πούστης)

Γαμημένοι παιδεραστές

Ιανουαρίου 7, 2008 9 Σχόλια

Το παρακάτω videάκι είναι ένα κομμάτι απο το δίσκο του Mr. J Medeiros «Of Gods and Girls». Ένα κομμάτι διαφορετικό απο τα άλλα, δεν μιλάει για όπλα, ναρκωτικά, συμμορίες και τέτοια σχετικά όπως συνηθίζεται στο hip-hop αλλά μιλάει για κάτι πολυ πιο σοβαρό, βαθύ και ευαίσθητο.

Θίγει το πρόβλημα της παιδεραστίας και της παιδικής πορνογραφίας. Μάλιστα έκανε τόσο μεγάλη αίσθηση όταν κυκλοφόρησε στο youtube που δημιουργήθηκε ολόκληρο κίνημα με όνομα «Constance Campaign» και σκοπό να προστατευτούν αυτά τα κορίτσια…

Verse 1:
An old man vacationing, he stands patiently/
under a hotel sign that blinks vacancy/
he’s thinking maybe he’s to late to make the drop off/
till a truck coming his way breaks and stops short/
and now his out of sorts and you can see his sorta nervous/
walking to the passenger door to meet is ordered service/
this is someone daughter working blames his conscience/
when the driver says «she’s my youngest, her name is Constance»/
he comments «and its only 6 dollars per visits/
just don’t leave any marks on her, it hurts business»/
thought for a minute and he confessed «that’s fair»/
since it was three dollars less then his cab fare/
«how old are you honey» she says «I’m thirteen»/
her nose was runny its raining in the Philippines/
he handed over the money in a chilling scene/
the truck drives off and now he’s on the hunt to kill her dreams/
the sign reads no vacancy,/
he leads Constance to a room he has rented for tapping see,/
his about to turn six into six thousand/
and all you have to do is click on your web browser/
its not illegal to use rapping as cash crop/
as long as it says she’s 18 on your laptop/
the sound of rain is her backdrop laying there/
like she’s waiting for somebody to say they care/
while the tears of God fall down the window pain/
she feels unholy like her Father doesn’t know her name/
Marry Magdalene and the woman at the well/
He knows everything that happened and His arms she fell./

Chorus:
repeat x2
in his arms she fell
will you stay with me

Verse 2:
His 21 and all alone in his household/
he’s tempted by the quiet he feels and the mouse he holds/
the silence of his spouse is cold/
so his about to help that man get his six thousand gold/
one click and now she’s sold/
withholding his conscience scrolling through the comments/
there she is looking confident a picture of Constance/
in a series of video clips, «adult content»/
the title blinks in bold letters like the vacancy sign
its his time to go get her/
its like his mind doesn’t know better/
her soul is crying out «let me go» but her wont let her/
he got her trapped inside his media player/
held captive by his need to replay her/
its a matter of he being here and she being there/
that’s why he doesn’t feel the need to care/
guilt is in the seed he bares/
spilling his shares of the profit/
on a 500,000 million dollar market
were children are regarded as product/
and traded like stock tips/
and raped for the sake of our pockets/
his lap top sits like a window into Constance room/
where he enters cuz it’s almost noon/
and his expecting his wife home soon/
with new close for the baby/
shed be angry if she saw his new lady/
a thirteen year old Filipino named Constance/
trust me girl God has not forgotten/
He knew Marry Magdalene and the Woman at the Well/
He knows everything that happened and in His arms she fell/

Chorus:
repeat x2
in his arms she fell
will you stay with me

———-

Αυτό το κομμάτι με αγγίζει πολύ, όπως και το θέμα, γιαυτό άλλωστε έκανα και το post. Η παιδεραστία για μένα είναι ίσως το μόνο αδίκημα που πρέπει να τιμωρείται με θανατική ποινή… Καταστρέφεις ένα άτομο και το στιγματίζεις για ολόκληρη τη ζωή του, σε μια τόσο μικρή ηλικία που δεν έχει προλάβει να δώσει ακόμα τίποτα, είναι σαν να καταστρέφεις το μέλλον…

Δεν είναι κάτι αστείο, όπως αστείο δεν είναι και το ζήτημα της παιδικής πορνογραφίας… Και ένοχος δεν είναι μόνο αυτός που την παράγει αλλά και αυτός που την βλέπει ή την ψάχνει, γιατί με αυτό τον τρόπο είναι σαν να το επικροτεί και να λέει συνεχίστε…

Εσείς τι λέτε? Δεν τους αξίζει πραγματικά το χειρότερο σε όσους το κάνουν?

ΥΓ. Φυσικά παιδεραστία δεν θεωρώ το sex με ένα κορίτσι στα 16, αφου στις μέρες μας (και καλα κάνουνε) γαμιούνται απο μόνες τους …

Είστε μαλάκας?

Δεκέμβριος 29, 2007 6 Σχόλια

Είστε μαλάκας?

Είστε βλάκας?

Είστε κομπλεξικός?

Έχετε αντιπαθητική φάτσα?

Έχετε μικρή πούτσα?

Έχετε το ταλέντο να μιλάτε και να μην σας καταλαβαίνουν?

Μισείτε όσους είναι καλύτεροι απο σας?

Σας είχαν βιάσει στις τουαλέτες του σχολείου?

Δεν έχετε απολύτος κανένα ταλέντο, ούτε για μπάτσος?

Αλλά απολαμβάνετε την ψεύτικη αίσθηση εξουσίας?

Αν η απάντηση είναι ναι στα περισσότερα από αυτά τα ερωτήματα, τότε ΝΑΙ! Έχετε το  ταλέντο να γίνεται σεκιουριτάς. Είναι απο τα πιο καθυστερημένα πλάσματα που κυκλοφορούν ανάμεσα μας, δεν κατάφεραν να γίνουν ούτε μπάτσοι και γιαυτό γίναν σεκιουριτάδες και νομίζουν οτι κάνουν και κάτι. Δεν ξέρω όταν τους βλέπω γελάω απο μέσα μου και τους λυπάμε… Θα μου πείτε μέρες που είναι θα μπορούσα να είμαι πιο καλόκαρδος… Μπα μέρες που είναι θα μπορούσαν αυτοί να ντυθούν καλικάντζαροι να ταιριάζει και με τη μούρη τους…

ΥΓ. Αν ξέρετε κάποιο άλλο απο τα χαρίσματα ενός σεκιουριτά let me know!

Free(?) Press

Δεκέμβριος 17, 2007 12 Σχόλια

Χρησιμοποιώντας συχνά το μετρό πέφτουν στα χέρια μου αρκετά περιοδικά-εφημερίδες που μοιράζονται απο stand στους σταθμούς, τα λεγόμενα free press… Είναι τζάμπα, ίσως και γιαυτό τα  διαβάζει πάρα πολύς κόσμος…

Επειδή όμως κανένας την σήμερον ημέρα δεν δουλεύει για την ψυχη της μάνας του, πόσο μάλλον να μπαίνει και μέσα (βλέπε κόστος να τυπωθεί η εφημερίδα,διανομή κτλ.) κάπως πρέπει να βγάλουν και αυτοί λεφτά…

Αυτό γίνεται με τις διαφημίσεις. Σεβαστό, όλοι πρέπει να ζήσουν, δεν με ενοχλεί καθόλου, απλά δεν τις κοιτάω… Εδώ υπάρχουν διαφημίσεις στα περιοδικά που αγοράζουμε κανονικά  (αν και γιαυτό τώρα έχουν τόσο χαμηλές τιμές, για να ανεβαίνει η αναγνωσιμότητα και να τα κονομάνε περισσότερο απο τις διαφημιστικές)… Τέσπα, αυτό που με ενοχλεί είναι να υπάρχουν διαφημίσεις με την μορφή άρθρου. Τι εννοώ?

Όλες αυτές οι στήλες με προτάσεις για διασκέδαση, για φαγητό, για shopping, για οτιδήποτε… Γράφονται απλά και μόνο γιατί πληρώθηκαν για να γραφτούν… Παρομοίως είχε γίνει και την περίοδο τον εκλογών,  γεμάτα τα free press με συνεντεύξεις-διαφημίσεις των υποψηφίων, ελάχιστα άρθρα με πολιτικές αναλύσεις, αν όχι καθόλου… Και όλα αυτά βέβαια είναι δοσμένα με έξυπνο τρόπο, που ο αναγνώστης ψαρώνει και τα τρώει αμάσιτα… Ύστερα θα νομίζει κιόλας ότι δεν επηρεάζεται απο διαφημίσεις… Το ίδιο και με τα περιοδικά που δίνουν οι Κυριακάτικες εφημερίδες που τέτοια περίοδο αφιερώνουν τεύχη ολόκληρα να μας πουν ποιο gadget είναι hot και ποιά ρούχα θα φορέσουμε στο ρεβεγιόν… Απο την καλή τους την καρδιά φυσικά…

Είμαι σίγουρος ότι υπάρχει ειδικό τμήμα στις εταιρείες marketing με αυτό τον σκοπό, να δίνει τις κατευθυντήριες γραμμές, αν όχι έτοιμα τα άρθρα  για εκτύπωση… Τι πρέπει να γίνει? Πιστεύω να σταματήσουν να μας κοροϊδεύουν και να κοιτάξουν να βγάλουν καμιά σοβαρή διαφήμιση που η μια είναι χειρότερη απο την άλλη… Ειδικά στο ραδιόφωνο η φαση ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ… Μόνο σε ένα ταρίφα αρέσανε, μου το πε μια φορά που μπήκα στο ταξί του (καλά οι ταρίφες είναι απο άλλο παραμύθι, το αφήνουμε για την ώρα, αλλά υπόσχομαι να επανέλθω 😛 )

Α και να αρχίσουν οι συντακτες και οι αρχισυντάκτες να σέβονται τον εαυτό τους και μετά το κοινό τους  (ή ανάποδα ?)